Διέσχισε το κυλικείο και κάθισε απέναντι της. “Είχα από την αρχή του ταξιδιού μου ένα άσχημο προαίσθημα” του είπε χαμηλόφωνα, χωρίς να διώξει το βλέμμα της από τον αχνιστό καφέ. “Αλλά δεν φανταζόμουν πως έφταιγες εσύ για αυτό…”. “Καλησπέρα” αποκρίθηκε κι εκείνος με την βραχνή φωνή του.
